Hiç Yokladın mı Nefsini!

HİÇ YOKLADIN MI NEFSİNİ?

Sadaka okyanusunda bir damla,
Bir camiye konan tuğla ,
Bir yetimin başında el
Bir garibin gönlünde tebessüm,
Bir secdede dua
Bir medresede gölge
Bir Alimde emek
Bir ağaçta yaprak
Bir öğrenci kalbinde umut
En son ne zaman oldun …
..

En son ne zaman sadaka verdin
Yokladın mı hiç kendini ?
Bir cami için gayret ettin mi?
Nice başların secde edeceği,
Nice duaların arsa çıkacağı
Nice tovbelerin şahit olacağı duvarlara ses oldun mu hiç?

Rasulullahin emaneti Bir yetime dua oldun mu ?
Onun o gözlerinde ışık
Tebessumundeki isim oldun mu hiç?

Alimler otagı medreseler derdin oldu mu?
Gelecegi inşaa edecek ilim deryasında nefes tükettin mi?
Bir Alimin vesilesinde sır oldun mu?

Bir toprağa tohum,bir ağaca su, verdin mi ?

Yokla kendi ey nefis …
En son ne zaman gayret ettin kendinden başka biri için…
Paranın yeri cüzdandır gönül değil…
Gönülden çıktığı an sadaka okyanusunda deniz oluruz …
Okyanusumuz bol olsun
Her damla şahit olsun
Ülkem camilerle,medreselerle ilim cenneti olsun
Yokluk görmesin yetimler ,
Yeşillensin tüm çorak topraklar
Ve her zerresine karışsın adımız..

Yokla nefsini ,dar olan elini ,gönlünü
Yokla ki bur inşirah düşsün gönlüne ferahlayasın,
Yanmadan yakasın darlığı
Hiç Yokladın mı Nefsini ? /

Yazar; Derya Kayserilioglu