Teşekkür Ederim Cancağızım

Teşekkür ederim…

Şimdi cancağızım aç gözlerini.
Gel dediğim kimse gelmedi gittiği yerden.
Yağan yağmurlarla gökyüzünde buhar oldular. Bulutlarda bekliyor. Her yağan yağmurun damlaları yüzüme düştükçe hüzünleniyor kalbim.

Belki de gidenin ruhuna değmiş öyle yağmıştı diye.

”Kim bilir nerelerde şimdi?” dediğin her an için, içimde ne feryat figanlar kopuyor?

Ah be cancağızım.
Bir mektubun satırlarını sayıklarken rüyalarımda, şiirler dizelerde çoşarken, sen ile başlayan kelimeler okurun gözünde birer yaş olurken, nasıl kanadı kırık kuşlarla yollarım sana namelerimi?

Harflerin hüzünleriyle kelime olmuşların, cümleye hasret silindiği sayfalar.

Kırık kalemlerle karalanmış sayfalarda nasıl bir hayat çizilebilir ki?

Cancağızım.
Dilek ağaçlarında dilediklerim kadar dilemediklerim gerçekleşti.
Ağaç dallarına astığım umutlarımı yağmur ve karlar altında çürüttüm.
Gelmeyenler gelmedikleri yerde mutlaka mutludur.
Kalanlarda kaldıkları yerde ölümü bekler.
Yolcuydum.
Yalın ayak ve yayan.
Ayaklarıma batan dikenler acı vermiyor artık.
Aşamayacak dağlar vardı ve beklemektense yürümeyi tercih etti düşlerim.
Şairin dediği uzun ve ince bir yoldayım.
Ne yollara sığabildim ne de zamana.
Zaman dar ve yol uzun.
Ne yol biter ne de zaman yeter.
Yolun sonu iki metrelik bir çukur.

Kullanılmak kitabı çıksa ilk sayfasında ben olurdum.

Yediğimiz kazıklardan odun tepesi olurdu.

Selam verenin gülüşü ya kalbimize battı ya da bedenimize.

Hep mağdur edebiyatı yapmanın da anlamı yok. Herkes kendince haklı.

Haksızlık yapanda kendince haklı.
Ama gerçek Haklı, insan olabilmenin yollarını arayandır.

Ne olursa olsun iyi niyetli olmaktır.

• Herkesin haklı olduğu bir hayatta haksızlık sadece bir kelimeden ibarettir.

Yazar Şair Nuray Durmuş